سخن بزرگان

وینستون چرچیل: عيب جامعه اين است كه همه مي خواهند آدم مهمي باشند و هيچكس نمي خواهد فرد مفيدي باشد.

مارک کرانشه: مردي كه ادعا مي كند، ديگر اعتقادي به عشق ندارد؛ كسي است كه ديگر عشق به او اعتمادي ندارد.

آنتونی رابینز: تصميمات ما هستند كه سرنوشت ما را تعيين مي كنند.(هرچند در مورد حداقل ما این جمله کاربرد نداره)

افلاطون: انجام هر نوع خدمت و تحمل هر گونه سختي و مذلت را به راه معشوق، ننگ عاشق نشماريم، بلكه آن را از افتخاراتش دانيم و مايه آراستگي و برازندگي او شناسيم.

اُرد بزرگ: عدم پايبندي به نظم گيتي، ويژگي انسانهاي گوشه گير است كه عشق و احساس را سپر ديدگاههاي نادرست خود مي سازند. 

 سقراط: سعادتمند كسي است كه از هر اشتباه و خطايي كه از او سر مي زند، تجربه اي جديد به دست آورد. 

دیل کارنگی: ديگران را همانگونه كه هستند، بپذيريد.

اریستوفان: انسان مي‌تواند خرد را حتي از دشمن بياموزد.

جانسون: هيچ چيز مانند شادي زن باعث برانگيختن غرور مرد نمي شود؛ چون هميشه آن را مربوط به خود مي داند.

دکتر محمود احمدی نژاد: اون ممه رو لولو برد (باور ندارید؟ برید صحبتهای آقای دکتر رو در جمع ایرانیان مقیم خارج از کشور رو ببینید!)

خودم: ای تو روح اون الاغی که نظر نده